Talbotypia - Albumina
Trzydniowe warsztaty technik szlachetnych
(piątek, sobota, niedziela – 18 godz.) 1,2,3 października 2010 r.
Wykładowca: Rafał Warzecha – fotografik, artysta, znawca dawnych technik
fotograficznych, wykładowca, autor wielu wystaw.
Warsztaty prowadzone są dla grup 15 osobowych – Koszt 300 zł
Studenci WSF NCK w Warszawie i słuchacze SFF , zniżka w wysokości 100 zł.
Plan warsztatów:
Piątek: 16:00 – 20:00 - Rys historyczny technik szlachetnych.
Omówienie procesów powstawania obrazu w technice albuminy i talbotypii
Sobota: 9:00 – 14:00 - Zajęcia praktyczne – wykonywanie odbitek w technice albuminy i talbotypii
14.00-15.00 – przerwa obiadowa
15:00 – 19:00 - Zajęcia praktyczne – wykonywanie odbitek w technice albuminy i talbotypii
Niedziela: 9:00 – 14:00 - Ćwiczenia i konsultacje
Uczestnik warsztatów powinien posiadać własne negatywy wielkoformatowe, (może być zapis cyfrowy) w celu oddania do naświetlenia. Jeśli nie będzie miał, możliwość korzystania z negatywów wykładowcy oraz odzież ochronną (fartuch, podkoszulki, których nie szkoda zaplamić, bo plamy z azotanu srebra nie można usunąć).
Zapisy przyjmujemy drogą elektroniczną: fundfoto@poczta.onet.pl
Opłatę za warsztaty należy wpłacić na konto nr 80 1020 1055 0000 9802 0015 7990
Talbotypia (kalotypia) Technika fotograficzna negatywowo-pozytywowa wynaleziona w 1839 r. przez Foxa Talbota. Dziś częściej wykorzystywana jedynie część pozytywowa tego procesu. Jest jedną z przyjemniejszych technik, która nie angażuje masy drogiego sprzętu i możliwa jest do przygotowania wręcz w warunkach „kuchennych”. W najprostszej swej postaci polega na nasączeniu arkusza papieru rysunkowego, lub akwarelowego (koniecznie bezkwasowego) w roztworze chlorku np. chlorku sodu (sól kuchenna). Nasączony arkusz suszymy, a następnie uczulamy azotanem srebra (w ten sposób powstają światłoczułe sole srebra) i naświetlamy w świetle dziennym. W trakcie naświetlania zachodzi proces suchego wywołania nadmiarem azotanu srebra, wskutek czego zaraz po wyjęciu z kopioramy (bardzo dobrze tę rolę pełni antyrama) odbitkę poddaje się procesowi utrwalania.
Albumina Technika fotograficzna powszechna w latach 1890 ÷ 1920. Jest jedną z przyjemniejszych technik, która nie angażuje masy drogiego sprzętu i możliwa jest do przygotowania wręcz w warunkach „kuchennych”. W najprostszej swej postaci polega na rozprowadzeniu po powierzchni cienkiego nie nasiąkliwego papieru białka z jaj ptasich (najczęściej wykorzystywane jest białko z jaj kurzych), do którego został dodany chlorek np. chlorek sodu (sól kuchenna). Po nałożeniu białko zostaje podane denaturyzacji np. termicznej przez przyciśnięcie na kilka sekund rozgrzanym żelazkiem. Tak przygotowany papier uczulamy azotanem srebra (w ten sposób powstają światłoczułe sole srebra) i naświetlamy w świetle dziennym. W trakcie naświetlania zachodzi proces suchego wywołania nadmiarem azotanu srebra, wskutek czego zaraz po wyjęciu z kopioramy (bardzo dobrze tę rolę pełni antyrama) odbitkę poddaje się procesowi utrwalania.
|
